Een gedisciplineerde methode om visuele indrukken te scheiden van gedefinieerde en herhaalbare symmetriemetingen.
Bepaal wat symmetrisch hoort te zijn
Een objectieve presentatie begint met een ontwerpeis, niet met een indruk. Bepaal het middenvlak of de middellijn, de gepaarde kenmerken die worden vergeleken en de afmeting of positie die de symmetrie definieert. Verschillende kenmerken kunnen verschillende eisen hebben: een omtrek kan bedoeld zijn om ten opzichte van een middellijn gespiegeld te zijn, terwijl een functioneel detail bewust verschoven is. Zonder een vastgelegde eis is zichtbare asymmetrie een waarneming, geen bewijs van een defect of een ontwerpfunctie.
Meet vergelijkbare kenmerken onder vergelijkbare omstandigheden
Gebruik overeenkomstige meetpunten links en rechts en meet beide vanaf dezelfde referentie. Houd de oriëntatie, ondersteuning, het instrument, de contactdruk en de meetrichting consistent. Rapporteer de twee ruwe meetwaarden en hun berekende verschil in plaats van alleen een gunstig gemiddelde te tonen. Foto’s kunnen het uiterlijk documenteren, maar camerahoek, belichting, schaduwen en perspectief mogen niet worden behandeld als vervanging voor dimensionale gegevens.
Scheid drie verschillende conclusies
Een duidelijk rapport onderscheidt waargenomen onbalans, gemeten verschil tussen links en rechts en overeenstemming met een vastgelegde eis. Het eerste is visueel, het tweede numeriek en het derde vereist een geverifieerde acceptatiegrens. Een gemeten verschil kan niet acceptabel of defect worden genoemd wanneer die grens onbekend is. Er moet ook rekening worden gehouden met meetonzekerheid wanneer een resultaat dicht bij een beslissingsgrens ligt; NIST Technical Note 1297 biedt algemene richtlijnen voor het evalueren en uitdrukken van dergelijke onzekerheid.
Beschrijf bewijs uit een batch zorgvuldig
Wanneer meerdere eenheden worden onderzocht, vermeld dan hoe de eenheden zijn geselecteerd en bewaar de resultaten per eenheid, in plaats van één geïsoleerd voorbeeld als representatief te presenteren. NIST-richtlijnen voor acceptatiesteekproeven benadrukken dat een steekproef een beslissing over een partij kan ondersteunen binnen een vastgesteld steekproefplan; de steekproef is niet automatisch een schatting van elk kenmerk van de partij. Een SEWARD-specifieke conclusie vereist daarom de toepasselijke SKU-eis, het meetdiagram en de oorspronkelijke batchgegevens.